PIELGRZYMKA
EWANGELIZACYJNO-EUCHARYSTYCZNA

3 marca - 17 marca A.D. 2026

III Rok Wielkiej Nowenny przed Jubileuszem 2000 lat Odkupienia
Odnowa duchowa i moralna Polski, Europy i Świata całego A.D. 33 - A.D.2033


Zapraszamy do wspólnego wędrowania w duchu osobistego nawrócenia i pokuty, w połączeniu z nabożnym nawiedzeniem kaplic adoracji Najświętszego Sakramentu znajdujących się na terenie Archidiecezji Częstochowskiej.

W Archidiecezji Częstochowskiej znajduje się 25 kaplic dziennej adoracji Najświętszego Sakramentu. W nich to pielgrzymi wraz z mieszkańcami będą adorować naszego Zbawiciela realnie obecnego w Sakramencie Miłości, ze swoją Duszą i Bóstwem, Ciałem i Krwią. Będziemy polecać wszystkie nasze intencje.

Ks. Arcybiskup Wacława Depo poleca nam na tę pielgrzymkę następujące intencje:

  • aby Pan Bóg okazał miłosierdzie Kościołowi i przebaczył wszystkie grzechy oraz nadużycia przeciw Najświętszemu Sakramentowi, a także dał Ludowi Bożemu, głębsze zrozumienie wielkości Ofiary, jaką Chrystus złożył na krzyżu, a także wielkości daru Eucharystii
  • aktualne intencje papieskie
  • za Kościół częstochowski, a szczególnie o łaski powołań do życia kapłańskiego i zakonnego

Zapraszamy na wspólne wędrowanie i wspólną adorację. Każdy wysiłek, każdy krok, każde uderzenie serca, każdy moment razem ze Zbawicielem prowadzi nas do Zbawienie i przybliża do ostatecznego spotkanie z Nim w Wieczności. Może to być również odcinek Twojej ekstremalnej Drogi Krzyżowej.

Jezus oczekuje nas w tym sakramencie miłości. Nie żałujmy naszego czasu na spotkanie z Nim w adoracji, na kontemplację pełną wiary i gotowości wynagrodzenia wielkich win i występków świata.
święty Jan Paweł II
Gdybym któregoś dnia został pozbawiony Komunii świętej – umarłbym.
Święty Ojciec Pio
Świat mógłby istnieć nawet bez słońca, ale nie może istnieć bez Mszy świętej. 
Święty Ojciec Pio
Jezusa ukrytego mam w Sakramencie czcić.
Wszystko oddać dla Niego, jego miłością żyć.
On się nam daje cały, z nami zamieszkał tu.
Dla Jego boskiej chwały życie poświęćmy Mu.
O Najświętsza Uczto, w której Chrystusa pożywamy. I przypominamy sobie Jego mękę. Tutaj łaska Boża, spływa do naszych dusz w obfitości. Dając nam zadatek przyszłej chwały.
O mój Jezu w Hostii skryty, na kolanach wielbię Cię.
W postać  chleba Tyś spowity, Bóstwo Twoje kryje się.
Ty, co rządzisz całym światem, me zbawienie w ręku masz;
tu, przed Twoim majestatem, aniołowie kryją twarz.


W razie pytań prosimy o kontakt tel/SMS – 698 539 650 – Sebastian

Wsparcie logistyczne:

bartoszdostatni.pl

Maciej Stasinski - Studio Foto-Graficzne SACRUM/PROFANUM

maciek.stasinski@gmail.com/607846402


Słowo Bpa W. Depo


ZAPISKI PIELGRZYMA...

1. Pielgrzymowanie piesze uwzniośla za łaską Bożą przeżywaną przez pielgrzymów doczesność i w tym sensie realizowane jest zawsze z pożytkiem duchowym dla wielu. Pełnienie woli Bożej w połączeniu z wyrzeczeniami i wewnętrznym przełamywaniem się pielgrzyma pociąga za łaską Bożą również i wielu innych współwędrowców do wkroczenia na ową drogę duchowego pożytku. Włączenie zaś kultu eucharystycznego w formie adoracji Najświętszego Sakramentu w pielgrzymowanie nadaje mu szczególnej głębi...

2. Pielgrzym doświadcza w trakcie swej wędrówki specyficznego Bożego działania, a jego przemyślenia dotyczące wielu aspektów powołania życiowego, ze względu na kontekst w jakim się pojawiają, nabierają kolorytu i coraz większej głębi sięgają.

3. Obcowanie z Tym, który jest Mądrością obdarowuje nią tych, którym jej brak. Adoracja Najświętszego Sakramentu jest więc adoracją Mądrości odwiecznej - wprowadza duszę adorującego w przestrzeń szczególnie sprzyjającą zdobywaniu mądrości.

4. Pielgrzymowanie z woli i łaski Bożej realizowane większej chwały Bogu przysparza, a sam pielgrzym staje się jak gdyby katalizatorem uwznioślających spotkań, rozmów, zmian oraz działań i decyzji wielu.

5. Cisza i samotność przeżywane solus cum Deo solo przez pielgrzyma doczesności wprowadzają go w nowy aspekt rzeczywistości albo nawet w całkiem inną rzeczywistość, w której dotychczasowe priorytety zostają przewartościowane, a doczesna wędrówka nabiera w blasku Prawdy głębszego sensu. Wtedy nawet w życie przeżywane dwubiegunowo (dom - praca - dom...) wprowadzony może zostać trzeci biegun w postaci uwznioślającej duchowości, obejmującej pozostałe egzystencjalne osobliwości i nadającej im pozytywnego, eschatologicznego znaczenia.

6. Rzeczywistość pustelni i życia pustelniczego znakomicie wkomponowuje się w pielgrzymowanie, aczkolwiek istotą pielgrzymowania jest spotkanie z Bogiem, a zatem i z bliźnimi, podczas gdy w życiu pustelniczym chodzi raczej o trwanie w Bożej obecności, ale w zewnętrznej samotności.

7. Pielgrzym z zasady musi się przełamywać, by wolę Bożą w pełni wypełnić mógł.

8. To, co wydaje się być jałowe i niewygodne nabiera wielkiej wartości, gdy tylko w posłuszeństwie Bogu i ku Jego chwale jest podejmowane. Wiąże się z tym wierność przyjętym z natchnienia Bożego zasadom i nienaginanie ich do pielgrzymkowych okoliczności; w przeciwnym razie utraciłoby sens ich ustanawianie.

9. Postępujący w rozwoju duchowym pielgrzym powinien zwracać uwagę na coraz subtelniejsze aspekty pielgrzymowania i coraz trudniej dostrzegalne elementy w nim się pojawiające. Uwrażliwić na to potrafi jedynie sam Bóg, z którym najdoskonalszego zjednoczenia pielgrzym może dostąpić w komunii świętej, a podczas adoracji Najświętszego Sakramentu pozwolić Bogu zadziałać w duszach i sercach wielu w sposób ukazujący im drogę świętości lub na niej umacniający.

10. Tak Pan Bóg to ewangelizacyjno-eucharystyczne pielgrzymowanie układał, że spontanicznie dołączały się tu i ówdzie osoby pragnące wnieść choćby skromny swój udział w tę wyjątkową pielgrzymią misję, albo choćby tylko pragnące doświadczyć czegoś nowego na drodze swego rozwoju duchowego. I słusznie, bo rozwój duchowy pielgrzyma doczesności polega i na tym, by pogłębiająca relację z Bogiem zmiana i przemiana w jego duszy stale się za łaską Bożą dokonywała. A wykonywanie kroku w kierunku czegoś nieznanego, ale jednak wolą Bożą pielgrzymowi sugerowanego zawsze ma głęboki, eschatologiczny sens...

11. Oto z woli i łaski Bożej akurat na wystawienie Najświętszego Sakramentu w miejscu kończącym w danym dniu wędrówkę było dane pielgrzymom trafić. Takie drobne-wielkie pielgrzymkowe cuda albo po prostu dary łaski Bożej zdarzają się często, jeśli tylko Duch Święty znajduje sposobność i zawierzeniem przygotowaną Jemu na takie szczególne zadziałanie duszę pielgrzyma.

12. W wielu powstałych lub powstających dziełach Bożych najtrudniejszym do wykonania może być pierwszy krok, a potem czynienie kolejnych kroków w pokorze. Taka jednak postawa pielgrzymów doczesności pozwala Duchowi Świętemu działać adekwatnie do życiowego powołania każdego z nich.

13. Im ciszej pielgrzym wędruje tym więcej łask uprosić u Boga dla wielu może. A Jan Paweł II stwierdził kiedyś mniej więcej tyle, że jedna godzina czyjejś szczerej adoracji Najświętszego Sakramentu większą ma wartość niż wszystkie inne dotychczasowe modlitwy przez niego do Boga zanoszone.

14. Tak pielgrzymów Duch Święty prowadzi, że nowego znaczenia i nowej wartości nabiera wówczas to, co z adoracją Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie jest jakoś związane. O ile w pielgrzymowaniu zdarzają się chwile szczególnego dotyku Boga, o tyle najsilniej wiążą się one albo z uczestnictwem we Mszy Świętej i przyjmowaniem komunii świętej, albo z adoracją Najświętszego Sakramentu właśnie, albo z głęboką i szczerą modlitwą w inny sposób do Boga zanoszoną, albo z samą wiernością pielgrzyma Duchowi Świętemu, a zatem wiernością przyjętej przez niego regule, tudzież innym wyznawanym przez niego zasadom z natchnienia Ducha Świętego biorącym swój początek.

15. Adoracja Najświętszego Sakramentu podejmowana w połączeniu z pielgrzymowaniem i w posłuszeństwie wiary wprowadza pielgrzymów w przestrzeń o szczególnym poziomie głębi łask, darów i błogosławieństw Stwórcy.

A oto ewangelizacyjno-eucharystyczna pielgrzymka została z woli i łaski Bożej zakończona - oby ku prawdziwie wielkiemu pożytkowi duchowemu wielu, ku powstawaniu zgodnie z wolą Bożą wielkich dzieł Jego i ku większej chwale Boga w Trójcy Świętej Jedynego pośród wszelkiego stworzenia...