PIELGRZYMKA
EWANGELIZACYJNO EUCHARYSTYCZNA

REFLEKSJE I WNIOSKI...

Ku większej chwale Bożej została ukończona pielgrzymka Ewangelizacyjno-Eucharystyczna, która wiodła przez 25 miejsc szczególnego kultu eucharystycznego w archidiecezji częstochowskiej. Są to miejsca związane z adoracją Najświętszego Sakramentu wystawionego w monstancji dla indywidualnej modlitwy wiernych.

Na szlaku o łącznej długości około 370 kilometrów, którego przemierzanie zajęło 15 dni, mogli spontanicznie dołączać się na dowolny dystans inni pielgrzymi i w podobny sposób udział swój kończyć. Mogli również w ramach pielgrzymki przybywać o ustalonej porze do nawiedzanych przez pielgrzymów kaplic adoracji względnie kościołów, w których adoracja Najświętszego Sakramentu wówczas trwała, by modlić się w intencjach pielgrzymkowych, a zwłaszcza w tych, które powierzył ze swej strony pielgrzymom ksiądz arcybiskup Wacław Depo.

Jako pielgrzymi doczesności podążamy na spotkanie ze Stwórcą szlakiem oryginalnym - po części przez Boga już przygotowanym, a po części współkreowanym przez każdego wędrującego nim pielgrzyma z osobna. Piesze pielgrzymowanie jest alegorią tego życiowego pielgrzymowania, przynajmniej w tym sensie, że tak w jednym jak i w drugim pielgrzym zdąża do konkretnego celu, pozostawiając za sobą to, co już przebył. Przełożenie tego aspektu pieszego pielgrzymowania na przepracowywaną jakoś całą doczesną rzeczywistość pozwala za łaską Bożą bardziej świadomie i prawdziwie uwznioślająco ją przeżywać.

Jednak doczesna wędrówka dotyczy również i wymiaru głębi, czyli stałego pogłębiania relacji ze Stwórcą, a zatem i coraz doskonalszego poznawania w świetle obiektywnej prawdy tego, kim jako pielgrzymi jesteśmy i jak powinniśmy postrzegać otaczającą nas rzeczywistość. A gdzież moglibyśmy doskonalej tę głębię zgłębiać, jeśli nie podczas przebywania w obecności Tego, od którego wszystko wzięło swój początek i w którym wszystko znajduje swe ostateczne dopełnienie?... Skoro Msza Święta jest szczytem i źródłem życia chrześcijańskiego, to adoracja Najświętszego Sakramentu jest, jak gdyby jej przedłużeniem i narzędziem wypraszania u Boga wielu Jego łask.

Te dwa aspekty przejawiające się w doczesnym pielgrzymowaniu człowieka, w szczególny sposób były obecne w trakcie wspomnianej ewangelizacyjno-eucharystycznej pielgrzymki, która znakomicie łącząc w sobie wymiar "celu" z wymiarem "głębi", za łaską Bożą przygotowywała w duszach i sercach wielu odpowiednią przestrzeń działaniu Ducha Świętego. Sami zaś pielgrzymi, będąc narzędziami w rękach Bożych, wiele powierzonych im intencji Bogu przedstawiali i wiele Jego łask nieustająco upraszali, ofiarując przy tym całe swe pielgrzymowanie ku większej chwale Bożej.


Miejsca Adoracji Najświętszego Sakramentu Obecności Żywego i Prawdziwego Boga w Archidiecezji częstochowskiej.